Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὸν Ἀρχιμ. Σπυρίδωνα Λογοθέτη
Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
1634/9-5-2003
Πρὸς τὸν Πανοσ. Ἀρχιμ. κ. Σπυρίδωνα Λογοθέτην,
Καθηγούμενον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος
Πανοσιολογιώτατε, Χριστὸς Ἀνέστη!
Ἐν ἄλγει ψυχῆς ἀνέγνωμεν τὴν ὑπ' ἀριθμ. πρώτ. 44/6.4.2003 ὑμετέραν ἐπιστολὴν πρὸς ἡμᾶς δι' ἧς παραθέτων ὀκτὼ σημεῖα παραγράφους, καταφέρεσθε κατὰ τρόπον ἀνοίκειον καὶ ἀπάδοντα πρὸς ὀρθόδοξον Κληρικόν, μάλιστα δὲ καὶ Ἡγούμενον, κατὰ τοῦ οἰκείου ὑμῶν Ποιμενάρχου, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ὡς κάλλιον δὲ παντὸς ἄλλου γνωρίζετε δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἀσχολεῖται ἡ Ἱερὰ Σύνοδος μετὰ τῆς ὑμετέρας Πανοσιολογιότητος ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Ναυπάκτου. Ἐπανειλημένως ἔχει ἀσχοληθῇ Αὕτη μὲ τὰ κατὰ καιροὺς ἀνακύπτοντα προβλήματα εἰς τὰς σχέσεις τῆς Ἱερᾶς ὑμῶν Μονῆς μετὰ τῶν ἑκάστοτε Μητροπολιτῶν Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου, ἰδιαιτέρως δὲ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη μετὰ τοῦ νῦν Πατρὸς καὶ Ποιμενάρχου ὑμῶν κ. Ἱεροθέου. Κατ' ἐπανάληψιν μάλιστα διὰ τῶν πράξεων καὶ ἐνεργειῶν ὑμῶν ἔχετε παράσχει δείγματα ἀπειθαρχίας καὶ ἀνυπακοῆς, οὐχὶ μόνον πρὸς τὸν κατὰ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας Ποιμενάρχην ὑμῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας, Ἥτις ἔχει ἀποστείλει ὑμῖν πλῆθος παραινετικῶν ἢ ἐλεγκτικῶν ἐγγράφων.
Ἡ ἐν λόγῳ ἐπιστολὴ ὑμῶν τυγχάνει ἄκρως διαστρεβλωτικὴ τῶν γεγονότων καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀπαράδεκτος διότι ὅσα ἀναφέρονται περὶ ἐκβιασμοῦ καὶ πιέσεων, μάλιστα δὲ καὶ ἐκ μέρους δῆθεν τῆς Μετριότητος ἡμῶν, διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς "δηλώσεως" εἶναι παντελῶς ψευδῆ. Οὐδέποτε ἠσκήθη πρὸς ὑμᾶς πίεσις, πολλῷ δὲ μᾶλλον ἐκβιασμός, διὰ τὴν ὑπογραφὴν ἐκ μέρους ὑμῶν "δηλώσεως" μετανοίας, ἀντιθέτως μάλιστα ἡ πρότασις διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς ὡς εἴρηται δηλώσεως προήρχετο ἐκ τῆς ἐπιθυμίας ἡμῶν ἀλλὰ καὶ τῆς Ἀποφάσεως τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 2001, κατόπιν εἰσηγήσεως τῆς τριμελοῦς ἐξ Ἀρχιερέων Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἀνθίμου, πρὸς ἐκτόνωσιν τῆς κρίσεως τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ συμπεριφορὰ ὑμῶν ὡδήγει, κατὰ τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον, τὸ Σεπτὸν Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας εἰς τὴν ἐπιβολὴν τοῦ ἐπιτιμίου τῆς ἀκοινωνησίας. Ἡ ἐξ εὐεργετικῆς λοιπὸν διαθέσεως πρότασις ἡμῶν ὅλως κακοβούλως προβάλλεται ἐν τῇ ἐπιστολῇ ὡς προϊὸν "ψυχολογικῆς καὶ πνευματικῆς βίας", κατὰ πλήρη διαστρέβλωσιν τῆς πραγματικότητος καὶ πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων.
Ἤκοντες νῦν εἰς τὰ ἐπὶ μέρους ὀκτὼ σημεῖα τῆς ἐπιστολῆς, ἀναφερόμενα κυρίως εἰς τὰς σχέσεις ὑμῶν μετὰ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν τὰ ὡς κάτωθι:
1. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σημεῖον: Κατὰ σαφεστάτην καὶ εἰλικρινῆ διαβεβαίωσιν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Ἱεροθέου, ἐὰν μετὰ τὴν περίφημον "δήλωσιν" ἐπεδεικνύατε πνεῦμα ταπεινώσεως καὶ κατανοήσεως καὶ διάθεσιν συμφιλιώσεως καὶ καταλλαγῆς θὰ ἐπελύοντο τὰ πλεῖστα τῶν ἀναφυέντων προβλημάτων. Ὑμεῖς ὅμως δὲν ἐπεσκέφθητε οὐδὲ μίαν φορᾶ τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην ὑμῶν, οὔτε κἂν ἐπεκοινωνήσατε ἔστω καὶ τηλεφωνικῶς μετ' αὐτοῦ. Ἐὰν ἐδεικνύατε πνεῦμα συνεργασίας καὶ ὑπακοῆς αἱ ἐξελίξεις θὰ ἦσαν διαφορετικαί. Ἡ φράσις δὲ ἡ ἀποδιδομένη εἰς τὸν Σεβασμιώτατον ὅτι δῆθεν εἶπε ὅτι "τὰ χρήματα ποῦ δὲν ἐδώσατε σὲ μένα θὰ τὰ πληρώσετε τώρα στοὺς δικηγόρους" οὐδέποτε διετυπώθη κατὰ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ ἰδίου καὶ τῶν παρόντων Κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐλέγχεται ὡς ψευδής. Οὐδέποτε ἐζήτησεν ὁ Σεβασμιώτατος "τὰς ἑκατοντάδας τῶν ἑκατομμυρίων δραχμῶν" ὡς ἀναληθῶς ἀναφέρετε. Ἡ δὲ ἀλήθεια εἶναι ὅτι τὴν 9ην Μαρτίου 2002 εἰς συνάντησιν τοῦ Σεβασμιωτάτου μεθ' ὑμῶν καὶ ἐνώπιον ἄλλων ἐδήλωσεν οὗτος μὲ διάθεσιν σκωπτικήν: "Λέτε ὅτι σᾶς ζήτησα 200.ΟΟΟ.ΟΟΟ ἑκατομμύρια δραχμές. Αὐτὸ δὲν ἔγινε ποτέ. Τὸ ἐβεβαίωσα καὶ δι' ἐγγράφου. Ἀλλὰ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι σᾶς ζήτησα χρήματα, θὰ ἦταν πολὺ λιγότερα ἀπὸ αὐτὰ ποῦ δώσατε γιὰ γνωμοδοτήσεις καὶ στοὺς δικηγόρους". Ὁ δὲ παριστάμενος πατὴρ Ἱερώνυμος ἀπήντησε ἀμέσως ὅτι "Τὸ χρῆμα πρέπει νὰ κινεῖται". Ἀποδεικνύεται λοιπὸν ἡ ἐκ μέρους ὑμῶν διάθεσις διαστρεβλώσεως καὶ τῆς πλέον ἀθώας φράσεως.
2. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σημεῖον: Ἐὰν ἀναφέρεσθε εἰς τὸ ἔγγραφον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν κατασκηνώσεων, μετὰ ἀπὸ καταγγελίαν τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ. Εἰρηναίου, ὑπενθυμίζομεν ὑμῖν ὅτι αἱ κατασκηνώσεις αὗται τῆς Ἱερᾶς Μονῆς λειτουργοῦν ἄνευ ἀδείας καὶ εὐλογίας τοῦ οἰκείου ὑμῶν Ποιμενάρχου φιλοξενοῦσαι μάλιστα νέους προερχομένους καὶ ἐξ ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἄνευ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τόπους Ἀρχιερέων. Ὡς δὲ εἴχομεν ἐπισημάνει εἰς προγενεστέραν Συνοδικὴν Ἐπιστολήν, κατὰ τὴν διάρκειαν προετοιμασίας μιᾶς τοιαύτης περιόδου ὑπῆρξε καὶ θανατηφόρον ἀτύχημα, ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου ἐξετέθη ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου καὶ διεσύρθη ἀπὸ δημοσιεύματα ἡ Ἐκκλησία. Ὡς δὲ πρὸς τὴν ἐκζήτησιν ἐπιβραβεύσεων διὰ τὸ ὑφ' ὑμῶν καὶ τῆς συνοδείας ὑμῶν ἐπιτελούμενον ἱεραποστολικὸν ἔργον, εἶναι περιττὸν νὰ ἐπισημάνωμεν ὅτι ἀπάδει τοῦτο οὐ μόνον πρὸς τὴν συμφώνως πρὸς τὰ μοναχικὰ ἰδεώδη ἐν ταπεινώσει καὶ ἄνευ ἐπιδιώξεως ἐπαίνου ἢ ἀνταμοιβῆς, ἄσκησιν ἀνιδιοτελοῦς ἱερατικῆς διακονίας, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ στοιχειῶδες ὀρθόδοξον χριστιανικὸν ἦθος, γνώμων τοῦ ὁποίου τυγχάνει ἡ προτροπὴ τοῦ Κυρίου "...ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι δοῦλοι ἀχρείοί ἐσμεν, ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν (Λούκ. 17,ΙΟ).
3. Ὡς πρὸς τὸ τρίτον σημεῖον : Αὐτεπαγγέλτως ὁ Εἰσαγγελεὺς ἤσκησε τελικῶς ποινικὴν δίωξιν δι' ὑπεξαίρεσιν ἐπιστραφέντων εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν φόρων Φ.Π.Α. μὴ κατατεθέντων εἰς τὸ Ταμεῖον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ὕψους 73.ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχμῶν. Τὸ ἀπαλλακτικὸν βούλευμα σᾶς ἀπαλλάσσει μὲν ἀπὸ τὴν ὑπεξαίρεσιν, ἀλλὰ ἀφήνει σοβαρᾶς αἰχμὰς δι' ἄλλα ποινικὰ ἀδικήματα ὡς λ,χ. δι' ἀπιστίαν, τὰ ὁποῖα θὰ ἐρευνήση ὁ διαταχθεὶς καὶ ἐν ὄψει διαχειριστικὸς ἔλεγχος. Εἶναι δὲ σημαντικὸν νὰ ὑπογραμμισθῇ ὅτι εἰς τὸ ἐν λόγῳ βούλευμα ἀναφέρεται ὅτι οἱ ἐπιστραφέντες φόροι δὲν ἐτέθησαν εἰς τὸ Ταμεῖον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ἀλλὰ εἰς ἕτερον νομίμως λειτουργοῦν ταμεῖον αὐτῆς, μὴ ἐλεγχόμενον ὅμως ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου (!). Πρὸς τί λοιπὸν νὰ ὑποστῇ ἐκκλησιαστικὴν "συνέπειαν διὰ τὸ βαρύτατον αὐτὸ ἔγκλημά του" ὁ Σεβασμιώτατος; Ποὺ εὑρίσκεται ἡ "βαρυτάτη συκοφαντία του"; Ἀντιθέτως μάλιστα ὑμεῖς ὑπέχετε ἐκκλησιαστικὰς εὔθύνάς, διότι δὲν παρεδώκατε τὸ βιβλίον τοῦ ταμείου τούτου νὰ τὸ ἐλέγξη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, ὁ ἔχων τὸ δικαίωμα τοῦτο ἔκ τε τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς νομοθεσίας.
4. Ὡς πρὸς τὸ τέταρτον σημεῖον: Ἀδίκως κατηγορεῖται ὁ Σεβασμιώτατος ὅτι "ἐκινήθη ἐναντίον" τῆς Ἱερᾶς ὑμῶν Μονῆς διὰ καταγγελιῶν πρὸς τὴν Πολεοδομίαν περὶ ἀνεγέρσεως τῶν κτιρίων αὐτῆς ὡς αὐθαιρέτων. Ἡ ἀλήθεια ἐπὶ τοῦ θέματος εἶναι ὅτι ἡ Ἱερὰ Μονὴ ἀνήγειρε Ξενῶνα ἄνευ ἀδείας τῆς Ναοδομίας, ἄνευ γνώσεως τοῦ Μητροπολίτου καὶ ἄνευ ἐγκρίσεως δημοπρασιῶν ὑπ' αὐτοῦ, ἐν συνεχείᾳ δὲ παρεπλάνησε τὴν Πολεοδομίαν Ναυπάκτου ἵνα μετατρέψη τὸν ἐν λόγῳ Ξενῶνα εἰς Κέντρον Ἐκπαιδευτικῆς Κατάρτισης (Κ.Ε.Κ.). Ὁ ἴδιος ὁ Προϊστάμενος τῆς Πολεοδομίας διεπίστωσε τὸ γεγονὸς τοῦτο καὶ ἁπλῶς ἐνημέρωσε τὸν Σεβασμιώτατον ὁ ὁποῖος, ὡς εἶχε καθῆκον, ἠρεύνησε τὸ θέμα. Τὰ δὲ ἐλθόντα εἰς τὴν Ναύπακτον ἐντεταλμένα ὄργανα τῆς Ναοδομίας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου διεπίστωσαν ὄντως τὰς ὑπερβάσεις δι' ὃ καὶ δι' ἀποφάσεως τῆς Ναοδομίας διετάχθη "ἡ ἄμεσος διακοπὴ ἐργασιῶν τῆς 13α/80 ἀδείας λόγῳ διαπιστωθεισῶν ὑπερβάσεων".
5. Ὡς πρὸς τὸ πέμπτον σημεῖον: Κατὰ τρόπον ἀνοίκειον ἀναφέρεσθε εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο εἰς τὸ πρόσωπον τῆς Ἐφόρου τῆς Δ.Ο.Υ. Ναυπάκτου κ. Σοφίας Κουβάτση, ὅτι δῆθεν κατέλαβε τὴν θέσιν της Ἐφόρου "παραγκωνισθέντος κάθε ἄλλου δικαιούχου παρὰ πᾶσαν ἀξιοκρατίαν καὶ νομιμότητα μὲ μοναδικὸν σκοπὸν τὴν δίωξιν τοῦ Μοναστηριοῦ..." καὶ κατηγορῶν κατὰ τρόπον ὅλως ἀπαράδεκτον τὸν Ἐπίσκοπον ὑμῶν γράφετε ὅτι "ὁ Σέβ. κ. Ἰερόθεος, ἀπὸ καιροῦ ἐφημολογεῖτο ὅτι ἐπέτυχε τὴν μετάθεσιν τῆς στενῆς συνεργάτιδός του καὶ συζύγου τοῦ ὁδηγοῦ τοῦ αὐτοκινήτου τοῦ κ. Σοφίας Κουβάτση ἐξ Ἀθηνῶν εἰς τὴν Ἐφορίαν Ναυπάκτου καὶ τὴν ἀνέβασεν εἰς τὴν θέσιν τῆς Προϊσταμένης μὲ τὰ πολιτικὰ μέσα τὰ ὁποῖα διέθετε". Εἰσέρχεσθε οὕτως εἰς ἕτερα ζητήματα εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἔχετε ἁρμοδιότητα, καθὼς ἐπίσης στηρίζεσθε εἰς φημολογίας, τοὺθ' ὅπερ εἶναι ἀνάρμοστον εἰς Κληρικούς. Καὶ ταῦτα πάντα ἐπειδὴ ἐθίγητε ἀπὸ τὰ ἐπιβληθέντα πρόστιμα. Συμπληρώνετε μάλιστα εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν ἀπαράδεκτον φράσιν: "Ἰδοὺ τὸ κατάντημα τῆς πονηρίας καὶ δολοπλοκίας κάποιων σταυρωτῶν Ἀρχιερέων, τιμωμένων καὶ προβαλλομένων ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας!!!...".
6. Ὡς πρὸς τὸ ἕκτον σημεῖον: Ποιεῖτε λόγον εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο διὰ "τὸν ἄδικον, ἀνελέητον καὶ ἀπάνθρωπον διωγμὸν ἐναντίον τοῦ πατρὸς Ἰγνατίου", ἐνῷ γνωρίζετε ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Κληρικός, ἔχει κατ' ἐπανάληψιν δημιουργήσει προβλήματα εἰς τὸν Ἐπίσκοπόν του, οὐ μόνον κατέφυγεν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, εἰς βάρος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου, ἀλλὰ προσέφυγεν δὶς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἀποφεύγομεν δὲ παντὸς εἴδους σχολιασμὸν διὰ τὴν φοβερὰν φράσιν ὑμῶν: "Ἰδοὺ ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἀνταμοιβὴ τῶν ἐργασθέντων καὶ θυσιασθέντων χάριν τῆς Ἐκκλησίας Κληρικῶν!!!... Θυσιάζονται ὡς θύματα καὶ καλύπτονται αἱ ἀνομίαι κάποιων ἀδικούντων θυτῶν, σταυρωτῶν Ἀρχιερέων!!!.."
7. Ὡς πρὸς τὸ ἕβδομον σημεῖον: Ἰσχυρίζεσθε ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ, Ἰερόθεος "παρὰ πᾶσαν νομιμότητα καὶ κανονικότητα" ἀρνεῖται νὰ τελέση τὰς προτεινομένας χειροτονίας πατέρων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καὶ ὅτι "ἐὰν δὲν προβῆ εἰς τὰς χειροτονίας, τότε θὰ πρέπει τὸ ἁρμόδιον Δικαστήριον, (ἐννοῶν προφανῶς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας) νὰ μᾶς προστατεύση ἀπὸ τὰς παρανόμους ἐκκλησιαστικὰς ἐπιθέσεις". Δὲν ὑπεισερχόμεθα εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ἐν λόγῳ θέματος καθόσον τὸ χειροτονεῖν Διακόνους καὶ Πρεσβυτέρους ἐναπόκειται εἰς τὴν ἀπόλυτον κανονικὴν κρίσιν καὶ δικαιοδοσίαν τοῦ οἰκείου Ἀρχιερέως, ἐκφράζομεν ὅμως οὐ μόνον τὴν ἀπορίαν ἀλλὰ καὶ τὴν βαθυτάτην θλῖψιν ἡμῶν ὅταν εἷς Ἡγούμενος καὶ ἐπὶ τριακονταπενταετίαν Ἱεροκῆρυξ ἐκφράζει μίαν τόσον ἀκραίαν καὶ ἀντορθόδοξον ἄποψιν, γέμουσαν ἐκκοσμικεύσεως καὶ πολιτειοκρατικὴς ἀντιλήψεως: Ὀρθόδοξος Ἡγούμενος αἰτούμενος παρ' ἑνὸς κοσμικοῦ Δικαστηρίου τὴν λῆψιν ἀποφάσεως πρὸς ἐπιβολὴν τελέσεως τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἱερωσύνης! Θλιβερὸν τὸ ὀλίσθημα! Παρὰ ταῦτα, ὡς πληροφορούμεθα ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου, πρὸ τῆς δημιουργηθείσης ἐντάσεως, δεκατέσσαρες (14) ἀδελφοὶ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς εὐηργετήθησαν ὑπ' αὐτοῦ, ἤτοι ἑπτὰ (7) διὰ χειροτονίας (Πρεσβυτέρων καὶ Διακόνων), τέσσαρες (4) διὰ χειροθεσίας Πνευματικοῦ καὶ τρεῖς (3) διὰ διορισμοῦ, συνολικῶς δὲ οἱ ὑπάρχοντες Κληρικοὶ εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν ἀνέρχονται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν δεκαπέντε (11 Πρεσβύτεροι καὶ 4 Διάκονοι) ἐξ αὐτῶν δὲ ὀκτὼ εἶναι διωρισμένοι καὶ λαμβάνουν ἐτησίως τὸ ποσὸν τῶν 134.122,96 Ἔ (45.702.398 δρχ.). Ἐτέθησαν δὲ ὑπ' ὄψιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τὰ συνεχῆ ἔγγραφα ὑμῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαράδεκτα, δεδομένου ὅτι, ὡς προείπομεν, ἡ χειροτονία τῶν Κληρικῶν ἀποτελεῖ κανονικὸν δικαίωμα τοῦ οἰκείου Ἱεράρχου.
8. Ὡς πρὸς τὸ ὄγδοον, τέλος, σημεῖον : Ἀναφέρετε ὅτι "ὁ Σεβασμιώτατος κ. Ἰερόθεος μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς δηλώσεως τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσε θριαμβολογὼν στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης... ἐσυνέχισε τὸν ἄδικον διωγμὸν ἐναντίον τῆς Ἱερᾶς μας Μονῆς...". Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἀρχικῶς εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν προέβη ὁ Σεβασμιώτατος μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς δηλώσεως. Ὅταν ὅμως ἡ ἰδία ἡ Ἱερὰ Μονὴ ὑμῶν, μετὰ τὴν Ἀπόφασιν τῆς Ἱεραρχίας περὶ μὴ ἐπιβολῆς εἰς ὑμᾶς τοῦ ἐπιτιμίου τῆς ἀκοινωνησίας (λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπεγράψατε τὴν δήλωσιν), ἔσπευσε νὰ διοχετεύση εἰς τὸν τοπικὸν τύπον παραπλανητικὰς δηλώσεις τοῦ τύπου: "Ἡ Ἱεραρχία ἀθώωσε τὸν Ἡγούμενο ἢ κανένα ἐπιτίμιο στὸν Σπυρίδωνα", συνοδευομένας ὑπὸ φωτογραφίας ὑμῶν μετὰ Σταυροῦ, Ἐπανωκαλυμμαύχου καὶ Ράβδου, τότε ἠναγκάσθη οὗτος νὰ δημοσιεύση τὸ κείμενον τῆς δηλώσεως, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε ὑμεῖς νὰ πράξητε συμφώνως τὴ ἀποφάσει τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 2001. Ὅσον ἀφορᾶ δὲ εἰς τὸ ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος πολλάκις κατέφυγεν εἰς τὴν Δικαιοσύνην σύρων ἢ διασύρων τὴν Ἱερὰν Μονὴν τυγχάνει ἀνακριβές, διότι, ὡς οὗτος διεβεβαίωσεν ὑμᾶς, δὶς μόνον ἤγειρεν ἀγωγὰς ἐναντίον δύο δημοσιογράφων, καὶ ὄχι ἐναντίον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, διότι οὗτοι διὰ σχετικῶν δημοσιευμάτων αὐτῶν ἔθιγον τὸ κῦρος καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν αὐτοῦ.
Πανοσιολογιώτατε,
Περιττὸν ἵνα εἴπωμεν ὅτι πάντα τὰ ἀναφερθέντα στοιχεῖα καὶ γεγονότα δι' ὧν ἀναιροῦνται τὰ προβαλλόμενα "περίφημα" ὀκτὼ σημεῖα τῆς ἀπαραδέκτου ὑμετέρας ἐπιστολῆς εἶναι εἰς ὑμᾶς γνωστά, πλὴν ὅμως ἀποσιωπῶνται ἢ διαστρεβλοῦνται ἐπὶ τῷ τέλει τῆς προβολῇς καὶ κατισχύσεως τῶν ὑμετέρων ἀπόψεων.
Πέραν τούτων ἡ ἐνορχηστρωμένη ἐπίθεσις, διὰ προφορικῶν καὶ γραπτῶν λόγων, ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ὑμῶν, προερχομένη τόσον ἀπὸ ὑμᾶς ὅσον καὶ ἀπὸ τοὺς Συλλόγους τους λειτουργοῦντας πέριξ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς διὰ τῶν περιοδικῶν αὐτῶν, ἐπ' εὐκαιρίᾳ τῆς ἐκδόσεως βουλεύματος, συνιστᾶ ἀπρεπῆ, ἀνοίκειον καὶ ἀντιεκκλησιαστικὴν ἐνέργειαν. Ἰδία δὲ οἱ λόγοι ὑμῶν κατὰ τὰς Ἱερὰς Ἀκολουθίας τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, ἐξαιρέτως δὲ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Παρασκευῆς, αἱ ὁποῖαι ὁμιλίαι μετεδόθησαν καὶ διὰ τοῦ ἄνευ ἀδείας ἐκ μέρους τῆς Μητροπόλεως καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου λειτουργοῦντος Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ, δεικνύουν πόσον ἐξέστητε ἀπὸ τοῦ γνησίου ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος, ἀπαραιτήτου γνωρίσματος παντὸς Κληρικοῦ καὶ Λαϊκοῦ.
Θλιβόμεθα δὲ διότι πάλιν καὶ πολλάκις προσεπαθήσαμεν νουθετοῦντες ὑμᾶς ἐν ἀγάπῃ καὶ πατρικὴ στοργὴ ἵνα γεφυρώσωμεν τὸ χάσμα καὶ ἐπαναφέρωμεν τὴν γαλήνην καὶ ἠρεμίαν εἰς τὰς σχέσεις ὑμῶν μετὰ τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου ὑμῶν. Φοβούμεθα ὅμως ὅτι θὰ παύση πλέον ἡ γλῶσσα τῆς ἐπιεικείας καὶ θὰ χρησιμοποιηθῇ ἡ τοιαύτη τῆς αὐστηρότητος, οὐχὶ ἐκ λόγων τιμωρίας, ἀλλὰ πρὸς συνετισμὸν καὶ ἐπαναφορᾶν ὑμῶν εἰς τὸν δρόμον τῆς κανονικότητος καὶ ὑπακοῆς. Τὸ ἐπὶ τόσα ἔτη ἐπαναλαμβανόμενον, "Μὴ τέκνα... μὴ ποιεῖτε οὕτως.." (Α' Βασ. Β, 24) τοῦ Ἀρχιερέως Ἠλὶ κινδυνεύει νὰ ὀδηγήση ἅπαντας εἰς ἀπώλειαν ψυχώλεθρον. Διὰ τοῦτο καὶ ἐπιβάλλεται ἡ δραστικωτέρα ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος, ἵνα μὴ ἡ χαίνουσα πληγὴ ἐπεκταθῇ ἐπικινδύνως καὶ μολύνη ἀνεπανορθώτως ἅπαν τὸ σῶμα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας.
Τὸ ὕφος τῆς ἐπιστολῆς σας καὶ αἱ φράσεις τὰς ὁποίας χρησιμοποιεῖτε εἰς βάρος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου εἶναι ἀχαρακτήριστα καὶ ἀπαράδεκτα. Δὲν εἶναι δυνατὸν Κληρικὸς νὰ καταφέρεται μὲ τοιούτους χαρακτηρισμοὺς κατὰ τοῦ Μητροπολίτου του, δοθέντος μάλιστα ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ, Ἰερόθεος ἀνεφέρθη διεξοδικῶς εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον καὶ Αὕτη ἔλαβε τὰς συγκεκριμένας ἀποφάσεις. Ἑπομένως τὸ πρόβλημα ὑμῶν δὲν ὑφίσταται μόνον μετὰ τοῦ οἰκείου ὑμῶν Ποιμενάρχου ἀλλὰ μετὰ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ γενικώτερον μετὰ τῆς καθ' ὅλου Ἐκκλησίας.
Γενικῶς ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐνεργεῖτε καὶ ἡ ἀπείθεια πρὸς τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην ὑμῶν καὶ τὴν Ἱερὰν Σύνοδον ἀποτελεῖ ἀρνητικὸν παράδειγμα Ἡγουμένου πρὸς τοὺς Μοναχοὺς αὐτοῦ. Ἐρωτᾶται πῶς ὑπακούουν οἱ ἀδελφοὶ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς εἰς ὑμᾶς, ὅταν ὑμεῖς δὲν ὑπακούετε εἰς τὸν Μητροπολίτην καὶ τὴν Ἱερὰν Σύνοδον;
Ἐν κατακλεῖδι δὲ διερωτώμεθα πῶς εἶναι δυνατὸν διακατεχόμενοι ὑπὸ τοιούτου παραπικρασμοῦ κατὰ τοῦ Ἐπισκόπου σας, οὗτινος ἡ ἐκκλησιαστικὴ πολιτεία, τὸ φρόνημα καὶ τὸ ἦθος, ἀλλὰ καὶ ἡ θεολογικὴ κατάρτισις τυγχάνουν διορθοδόξως ἀνεγνωρισμένα, νὰ λειτουργῆτε μνημονεύοντες τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ;
Πεποιθότες ὅτι ποιοῦντες τὴν ἐσχάτην ἔκκλησιν πρὸς ὑμᾶς θὰ συμμορφωθῆτε πάραυτα εἰς τὰ ἐν τῇ ἐκτενεῖ ταύτη ἐπιστολὴ διαλαμβανόμενα εὐχόμεθα πατρικῶς, ὅπως "ὁ δι' ὑπερβάλλουσαν ἀγαθότητα ὁδὸν ἀρίστην τὴν ταπείνωσιν ὑποδείξας ἡμῖν... Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν" φωτίση ὑμᾶς καὶ καθοδηγήση τὰ διαβήματα ὑμῶν πρὸς ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν Αὐτοῦ, ἵνα, ἐν μετανοίᾳ, ὑπακοὴ καὶ ταπεινώσει (ὡς συνάδει τοῖς βιοῦσι τὴν ἀγγελικὴν πολιτείαν) ἀποδειχθῆτε ἄξιοι οἰκονόμοι τῆς Θείας Χάριτος ἐν ἡμέρᾳ Κρίσεως.
Ὁ ΑΘΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, Πρόεδρος
ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ, ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ - ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ
- Προβολές: 2771