Θεολογικὸ Συνέδριο στὴν Ἀμαλιάδα - Στὸν Ἅγιο Κωνσταντῖνο Ἀγυιᾶς
Θεολογικὸ Συνέδριο στὴν Ἀμαλιάδα
Γιὰ δεύτερη συνεχῆ χρονιὰ ἦταν προσκεκλημένος ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας, ὡς κύριος καὶ μοναδικὸς εἰσηγητής, στὸ Θεολογικὸ Συνέδριο ποὺ διοργάνωσε ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Ἠλείας στὴν Ἀμαλιάδα, στὶς 17-18 Φεβρουαρίου 2001.
Ἀντὶ ἄλλου σχολίου, ἀναδημοσιεύσουμε ἀποσπάσματα τῆς ἀνταπόκρισης τῆς δημοσιογράφου Ζωῆς Μανουσάκη στὴν ἑβδομαδιαία ἐφημερίδα τῆς Ἀμαλιάδας “Ἐνημέρωση” (20ης-2-’01). Ἡ ἀνταπόκριση εἶχε τίτλο:
“Η ἱστορία ἐπηρεάζει τὴν Θεολογία καὶ ἡ Θεολογία ἐπηρεάζει τὴν ἱστορία”
“Με μεγάλη ὁμολογουμένως ἐπιτυχία πραγματοποιήθηκε καὶ φέτος στὴν Ἀμαλιάδα τὸ Θεολογικὸ Συνέριο, ποὺ διοργανώνει κάθε χρόνο, αὐτὴ τὴν ἐποχὴ ὁ Μητροπολίτης μας κ.κ. Γερμανός.
Εἰσηγητὴς τοῦ Συνεδρίου ὁ γνωστός μας, πλέον, Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ.κ. Ἱερόθεος, τοῦ ὁποίου ἡ θεολογικὴ κατάρτιση καὶ ἡ ἐμβρίθεια σὲ ὅλες τὶς ἀναζητήσεις ἱστορικές, φιλοσοφικές, θεολογικές, πνευματικές, εἶναι δεδομένη ἀπὸ τὰ συγγράμματα, τὶς ὁμιλίες, τὶς εἰσηγήσεις του, ὄχι μόνον στὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο, ἀλλὰ καὶ σὲ Ἀμερικὴ καὶ Εὐρώπη.
Ὁ Σεβασμιώτατος κ.κ. Ἱερόθεος εἶναι ἕνας ἐμπνευσμένος καὶ ἀκαταπόνητος ἐργάτης τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς πίστης. Δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ ὁ Μητροπολίτης μας κ.κ. Γερμανὸς γιὰ δεύτερη συνεχόμενη χρονιὰ ἐπέλεξε εἰσηγητὴ τοῦ Θεολογικοῦ Συνεδρίου. Ὅμοιος, ὁμοίω ἀεὶ πελάζει.
Θέμα τοῦ Συνεδρίου: “Ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἔνωση”. Πολὺ ἐνδιαφέρον καὶ ἐπίκαιρο. Τί μπορεῖ νὰ προσφέρει ἡ Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία στὴν Ἑνωμένη Εὐρώπη, ποὺ δὲν μπορεῖ ἐκ τῶν θέσεων καὶ τῆς δομῆς νὰ προσφέρη ἡ Δυτικὴ Παπικὴ Ἐκκλησία;...
Τονίσθηκε στὴν ἀρχὴ ὅτι ἡ ἱστορία ἐπηρεάζει τὴν Θεολογία, ὅπως καὶ ἡ Θεολογία ἐπηρεάζει στὴν ἱστορία. Ἔγινε ἱστορικὴ ἀναφορὰ στὴν κατάσταση ποὺ βρέθηκε ἡ Εὐρώπη ἀπὸ τὸν 5ο μέχρι καὶ τὸν 9ο αἰώνα...
Ὁ Καρλομάγνος ἦταν ὁ πρῶτος ποὺ ὀνειρεύθηκε –καὶ ἐργάστηκε πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση– μιὰ Εὐρώπη χωρὶς σύνορα, μιὰ ἑνιαῖα Εὐρώπη ὑπὸ τὴν ἐξουσία τῶν Φράγκων. Τὸ πολιτικὸ σύστημα καὶ κοινωνικὸ συνάμα στὴν Εὐρώπη καθόλο τὸν Μεσαίωνα ἦταν τὸ Φεουδαρχικό... Ἦταν μιὰ κοινωνία διαστρωματωμένη καθαρὰ ρατσιστικά. Μὲ βάση τὴ ρατσιστικὴ αὐτὴ κοινωνία διαρθρώθηκε καὶ ἡ Δυτικὴ Παπικὴ Ἐκκλησία...
Ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενο, τὴν οὐσία τοῦ Χριστιανισμοῦ στὴν Δύση, αὐτὴ στηρίχθηκε καὶ διαμορφώθηκε ἀπό τους: Ἱερὸ Αὐγουστίνο, Ἀνσελμο Καντερβουρίας καὶ Θωμὰ Ἀκινάτη...
Ἀντίθετα ἡ Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ τὸν Ἀποκαλυπτικὸ Λόγο ἐργάστηκε στὴν ἱστορία τοῦ χρόνου, προσπαθώντας νὰ σώση τὸν ἄνθρωπο. Διέσωσε τὸν Ἑλληνικὸ πολιτισμὸ μὲ τοὺς Μεγάλους Πατέρες, οἱ ὁποῖοι ἐξεχριστιάνισαν τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ ἔδωσε ἀπάντηση στὰ ἄλυτα προβλήματα τῆς Φιλοσοφίας.
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία ἀπέφυγε τὸ δεσποτικὸ σύστημα διακυβέρνησης καὶ υἱοθέτησε τὸ ἀρχαιελληνικὸ σύστημα τῶν πόλεων ἢ τῶν Ἐπαρχιῶν στὸ Βυζάντιο. Στὸ Βυζάντιο ἡ Ἐκκλησία κατόρθωσε νὰ ἀποκτήσει ὑπερεθνικὸ χαρακτήρα...
Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση πρέπει νὰ μελετήση δομή, περιεχόμενο καὶ στόχο τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἐφαρμόση στὴν διακυβέρνηση τῶν Κρατῶν μελῶν της, γιὰ νὰ ἐπανέλθη ὁ Ἄνθρωπος στὴν πρώτη ἀξία καὶ νὰ συμφιλιωθῆ μὲ τὸν ἑαυτό του καὶ τὸν κόσμο...”
Τὸ ρεπορτὰζ τῆς “Ἐνημέρωσης” τελειώνει μὲ τὴν ὑπογράμμιση τῆς ἀξίας τοῦ Συνεδρίου καὶ μὲ εὐχαριστίες στὸν Μητροπολίτη Ἠλείας κ. Γερμανό.
Ἀπὸ ἄποψη περιεχομένου τὸ Συνέδριο αὐτὸ ἦταν παρόμοιο μὲ τὴν διάλεξη τοῦ Μητροπολίτου μας στοὺς Ἐκπαιδευτικούς της Μητροπόλεώς μας τὴν ἑορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, ἀλλὰ ὑπῆρχε ἡ δυνατότητα τῆς ἀναλυτικότερης παρουσίασης καὶ ἑξαντλητικότερης συζήτησης, καὶ οἱ θεολόγοι τῆς Ἠλείας ἐκμεταλλεύτηκαν κάθε στιγμὴ τοῦ Συνεδρίου, διατηρώντας ἕνα ὑψηλὸ ἐπίπεδο συζήτησης καὶ μιὰ ζεστὴ ἀτμόσφαιρα ἐπικοινωνίας.
Στὸν Ἅγιο Κωνσταντῖνο Ἀγυιᾶς
Μέσα στὰ πλαίσια τῶν ἑσπερινῶν συνάξεων τοῦ Ι. Ναοῦ Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης Ἀγυιᾶς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρών, πραγματοποιήθηκε ὁμιλία ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη μας, τὴν Δευτέρα 22-1-2001, ὕστερα ἀπὸ πρόσκληση τῶν ἐφημερίων του Ναοῦ, π. Βασιλείου Μπακογιάννη, π. Α. Παπαδημητροπούλου, π. Ἀθανασίου Σαράμπελα καὶ π. Ἰωάννη Νικολοπούλου, εὐλογία καὶ ἀδεία του Μητροπολίτου Πατρῶν κ. Νικοδήμου, τὸν ὁποῖον ἐκπροσώπησε ὁ Πανοσ. Ἀρχιμ. π. Ἱερόθεος Ζαχαρῆς, Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Τὸ θέμα τῆς ὁμιλίας ποὺ ἀνέπτυξε ὁ Σεβασμιώτατος ἦταν: “Τὰ ἑπτὰ μυστήρια τῆς πνευματικῆς ζωῆς κατὰ τὸν ἄγ. Μάξιμο τὸν Ὁμολογητή”.
Ὁ Σεβασμιώτατος παρουσίασε τὴν ἀλήθεια ὅτι ὁ ἄγ. Μάξιμος ἀφομοίωσε κατὰ τὸν καλύτερο τρόπο ὅλη τὴν θεολογία τῶν προγενεστέρων του ἁγίων ὅπως: τὴν Τριαδολογία τοῦ ἄγ. Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, τὴν Χριστολογία τοῦ ἄγ. Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου καὶ τὴν ἀνθρωπολογία τοῦ ἄγ. Γρηγορίου Νύσσης. Τὴν διδασκαλία αὐτὴ τῶν ἁγίων τὴν ἀντιλήφθηκε ἀπὸ τὸ δικό του βίωμα, ἀφοῦ ζοῦσε ὡς ἀσκητής, ἡσυχαστὴς καὶ θεοπτης, καὶ ὄχι ἐπιφανειακὰ σὲ ἕνα γνωσιολογικὸ ἐπίπεδο.
Ὅλη αὐτὴ ἡ παράδοση, ἡ ἡσυχαστικὴ καὶ ὁμολογιακή, βρίσκεται στὴν Κυριακὴ προσευχή, τὸ “Πάτερ ἠμών”. Ἐκεῖ μέσα βρίσκονται τὰ ἑπτὰ μυστήρια, ποὺ σκοπὸ ἔχουν τὴν δική μας σωτηρία. Τὰ μυστήρια αὐτά, ὅπως παρουσιάζονται μέσα στὸ “Πάτερ ἠμών”, εἶναι•. 1) ἡ θεολογία, 2) ἡ υἱοθεσία κατὰ Χάρη, 3) ἡ ἰσοτιμία μὲ τοὺς ἀγγέλους, 4) τὸ μυστήριο τῆς μεθέξεως στὴν αἰώνια ζωή, ἀφοῦ ὁ Χριστὸς ἦλθε νὰ ὑπερβῆ τὸν θάνατο καὶ νὰ θεώση τὴν ἀνθρώπινη φύση, νὰ προσφέρη τὸ Σῶμα Του ὡς βρώση, 5) ἡ δυνατότητα ἀποκατάστασής μας στὴν ἀπαθῆ φύση, 6) τὸ μυστήριο τῆς κατάλυσης τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας μὲ τὴν ἐλεύθερη συγκατάθεσή μας, καὶ 7) τὸ μυστῆρο τῆς καθαιρέσεως τῆς τυραννίδος τοῦ πονηροῦ, ἀφοῦ τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖο μεταλαμβάνουν οἱ πιστοί, ἔγινε γιὰ τὸν διάβολο δηλητήριο.
Ἐπίσης, ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε σὲ πτυχὲς τῆς διδασκαλίας τοῦ ἁγίου Μαξίμου γιὰ τὸ πῶς ὁ ἄνθρωπος θεραπεύεται, ναοποιεῖται, Χριστοποιεῖται.
Τὴν ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου ἀκολούθησαν ὁρισμένες πολὺ καίριες ἐρωτήσεις, ποὺ ἀφοροῦσαν τὴν πνευματικὴ ζωή, καὶ τὴν ἀπόκτηση τῆς θείας Χάριτος, καὶ ἔγινε ἕνας καρποφόρος διάλογος.
- Προβολές: 2490