Ἐπιστολὴ στὴν Παρέμβαση
Σὲ προηγούμενο τεῦχος δημοσιεύσαμε μία ἐπιστολή τοῦ Πανοσ. Ἀρχιμ. π. Ἀντωνίου Φραγκάκη, Ἱεροκήρυκος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γορτύνης καὶ Ἀρκαδίας, ἡ ὁποία ἀπευθυνόταν πρὸς τὸν Πρέσβ. Ἰωάννη Διώτη. Ἡ ἐπιστολὴ δημοσιεύθηκε ὡς ἀπάντηση σὲ συκοφαντικὸ κείμενο τοῦ Πρεσβυτέρου ποὺ διέσπειρε κατ' ἀρχὰς σὲ ἑκατοντάδες ἤ καὶ χιλιάδες ἐπιλεγμένα πρόσωπα στὴν Ναύπακτο καὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἤδη κυκλοφόρησε σὲ βιβλίο, παρ' ὅλο ὅτι τὸ περιεχόμενό του ἀπαντήθηκε τὸ πρῶτον ἀπὸ τὶς ἐπιστολὲς τοῦ Σεβασμιωτάτου καὶ ἑτέρων Κληρικῶν, ἀνασκευάσθηκε δὲ ἀπὸ τὸν Ἀρχιμ. Καλλίνικο Γεωργᾶτο καὶ κατακρίθηκε ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ὁ Πρεσβύτερος Ἰωάννης Διώτης μᾶς ἀπέστειλε μὲ δικαστικὸ κλητῆρα ἐπιστολή-ἀπάντηση στὸν π. Ἀντώνιο Φραγκάκη, ἀπαιτῶντας τὴν δημοσίευσή της, παρ' ὅλο ποὺ οἱ ἐνέργειές του ἤδη τὸν ἔχουν ξεπεράσει.
Ἡ Ἐφημερίδα μας ἀπέστειλε ἐπιστολὴ στὸν ἴδιο, γράφοντας τὰ ἑξῆς:
«Ἐλάβαμε τὴν ἀπὸ 11-1-2006 ἐξώδικη ἐπιστολή σας καὶ θὰ θέλαμε νὰ σᾶς γνωρίσουμε τὰ κάτωθι.
Πρὸ τῶν Χριστουγέννων ἀποστείλατε κείμενό σας μὲ τὸν ὑβριστικὸ τίτλο «Τέρατα καὶ σημεῖα...» καὶ μὲ ἀκόμη πιὸ ὑβριστικὸ περιεχόμενο ἐναντίον τοῦ Σέβ. Μητροπολίτη μᾶς κ. Ἱεροθέου σὲ ἑκατοντάδες καὶ ἐνδεχομένως σὲ χιλιάδες παραλῆπτες, ὅπως ὁ ἴδιος γράφετε στὸ τέλος τοῦ κειμένου, ἀλλὰ καὶ τὸ κυκλοφορήσατε εὐρύτατα καὶ ἐντὸς τῆς πόλεως καὶ περιφερείας της Ναυπάκτου, πέρα τῶν παραληπτῶν ποὺ ἐσεῖς σημειώνατε, ἀκόμη δὲ καὶ σὲ δημοσιογράφους. Καὶ αὐτό, ἐνῷ γνωρίζατε ὅτι ἐπρόκειτο σύντομα νὰ κριθῆ ἡ ὑπόθεση στὸ Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο καὶ ἄρα δὲν ὑπῆρχε λόγος γιὰ τέτοια δημοσίευση. Μπορούσατε νὰ τὸ ἀποστείλετε στὸ Συνοδικὸ Δικαστήριο καὶ ἂς ἀναμένατε νὰ δημοσιεύσετε τὶς ἀποφάσεις τοῦ Δικαστηρίου, ὡς ἐκδήλωση σεβασμοῦ πρὸς τὴν Ἐκκλησιαστικὴ Δικαιοσύνη καὶ τοὺς Συνοδικοὺς Ἀρχιερεῖς Δικαστές.
Ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη θὰ μποροῦσε νὰ συνταχθῇ ἕνα κείμενο-ἀπάντηση ποὺ νὰ ἀπευθυνόταν πρὸς τοὺς ἰδίους παραλῆπτες γιὰ νὰ τοὺς ἐνημερώση γιὰ τὰ γραφόμενά σας, τὰ ὁποῖα, ὅσα ἀναφέρονται σὲ γεγονότα καὶ ὄχι σὲ ὕβρεις, ἀνατρέπονται στὸ σύνολό τους. Καὶ αὐτὸ ἐπειδὴ τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ θέματα ποὺ θίγετε περιλαμβάνονται στὸ κατηγορητήριο ποὺ ἐκρίθη ἀπὸ τὸ Πρωτοβάθμιο Συνοδικὸ Δικαστήριο καὶ κρίνεται αὐτὸν τὸν καιρὸ καὶ ἀπὸ τὸ Δευτεροβάθμιο Συνοδικὸ Δικαστήριο, καὶ ἀναμένουμε τὴν κρίση του, καὶ ἐπειδὴ ὑπάρχουν καὶ νέα στοιχεῖα ποὺ περιῆλθαν στὰ χέρια μας. Γιὰ παράδειγμα θὰ θέλαμε νὰ ἀναφέρουμε τὴν ἀπὸ 12-12-2005 χειρόγραφη ἀπάντηση τοῦ Ἀρχιμ. Ἀρσενίου Κομπούγια γιὰ τὰ ὅσα γράφετε γιὰ τὸν ἴδιο.
Ἀντὶ ὅμως ἄλλης ἀπαντήσεως καὶ ἐπειδὴ δὲν θὰ θέλαμε νὰ προβοῦμε σὲ ἐν εἴδει προκηρύξεως διανομὴ κάποιας ἐπιστολῆς, προτιμήθηκε ἀπὸ τὴν σύνταξη τῆς Ἐφημερίδος νὰ δημοσιευθῇ στὴν «Ἐκκλησιαστικὴ Παρέμβαση» ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Ἀρχιμ. π. Ἀντωνίου Φραγκάκη, ποὺ ἀπαντᾶ στὴν οὐσία τῶν θιγομένων ἀπὸ σᾶς θεμάτων, δοθέντος ὅτι ἡ Ἐφημερίδα μας ἀποστέλλεται σχεδὸν στοὺς ἰδίους παραλῆπτες στοὺς ὁποίους καὶ ἐσεῖς κοινοποιήσατε τὸ κείμενό σας, δηλαδὴ στοὺς Μητροπολῖτες, τὶς Ἱερὲς Μονές, τοὺς Κληρικοὺς καὶ τοὺς λαϊκοὺς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, κλπ.
Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ δημοσίευση τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἀρχιμ. π. Ἀντωνίου Φραγκάκη ἀποτελεῖ ἀπάντηση στὴν οὐσία τῶν ἐπιστολῶν σας.
Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἐπιμένετε νὰ δημοσιευθῇ στὴν «Ἐκκλησιαστικὴ Παρέμβαση» μιὰ εἰδικὴ ἀπαντητικὴ ἐπιστολή σας, θὰ τὴν δημοσιεύσουμε -ἂν καὶ ἡ ἐφημερίδα τῆς Μητροπόλεώς μας δὲν προσφέρεται γιὰ ἀντιπαραθέσεις- ἀλλὰ θὰ πρέπη νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ χίλιες (1.000) περίπου λέξεις. Θὰ πρέπη, λοιπόν, νὰ μᾶς ἀποστείλετε μιὰ ἐπιστολὴ μικροτέρας ἐκτάσεως, διότι ὑπάρχει πρόβλημα χώρου γιὰ τὴν Ἐφημερίδα μας, ἡ ὁποία νὰ ἀπαντᾶ στὴν ἐπιστολὴ τοῦ π. Ἀντωνίου. Ὕβρεις δὲν δικαιοῦται νὰ καταχωρήση ἡ Ἐφημερίδα μας.
Μετὰ ἀδελφικῶν εὐχῶν
Ὁ Διευθυντής
Πρωτοπρ. π. Ἀθανάσιος Λαουρδέκης».
Ὁ Πρεσβύτερος Ἰωάννης Διώτης ἐπέμενε στὸ νὰ ἀπαιτῇ τὴν δημοσίευση τῆς ἐπιστολῆς του, κατὰ τί πιὸ μικρῆς, παρ' ὅλο ποὺ ὅπως εἴπαμε οἱ ἐνέργειές του τὸν εἶχαν ξεπεράσει, δηλαδὴ ἐξέδωσε ἤδη τὸ ἀπαράδεκτο κείμενό του σὲ βιβλίο ποὺ τὸ ἀπέστειλε παντοῦ, ἐνῷ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τὸν εἶχε κατακρίνει καὶ τοῦ εἶχε συστήσει νὰ ἀνακαλέση.
Δημοσιεύουμε, λοιπόν, τὰ βασικὰ σημεῖα τῆς ἐπιστολῆς του, τηρῶντας τὶς ἀπαραίτητες προϋποθέσεις, δηλ. δίχως τὰ σημεῖα ποὺ τὸ λεξιλόγιό τους δὲν εἶναι δημοσιεύσιμο σὲ Ἐκκλησιαστικὸ ἔντυπο, ἢ στρέφονται ἐναντίον τρίτων.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Π. ΙΩΑΝΝΗ ΔΙΩΤΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ Π. ΑΝΤΩΝΙΟ ΦΡΑΓΚΑΚΗ (ΒΛ. Ἀρχιμ. π. Ἀντωνίου Φραγκάκη: Ἐπιστολή – παρέμβαση)
«Εἰς τὸ φύλλον τοῦ Δεκεμβρίου 2005 τῆς «Ἐκκλησιαστικῆς Παρέμβασης» ἐδημοσιεύσατε μίαν ἐπιστολὴν πρὸς ἐμὲ ἑνὸς Ἀρχιμανδρίτου Ἀντωνίου Φραγκάκη...
1) Καθ' ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς εννεαμήνου ἐκρηκτικῆς ἐπιστολιμαίας ἀντιπαραθέσεώς μου..., δὲν ἠδυνήθητε νὰ συντάξητε διὰ τὸ περιοδικόν σας μίαν ἀπάντησιν πρὸς ἐμὲ καὶ δι' αὐτὸ ἐχρησιμοποιήσατε ἕτοιμον ἀπαντητικὸν ὑλικὸν καὶ μὲ ἑξάμηνον καθυστέρησιν ἀπὸ τὴν ἑτοιμασίαν του.
2) Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ ἀπεστάλη πρὸς ἐμὲ πρὸ ἐξ (6) μηνῶν περίπου. Οὔτε χρόνον εἶχον διαθέσιμον, ἀλλὰ καὶ μάταιον ἦτο νὰ ἀπαντήσω ἀμέσως εἰς ἕνα λιβελλογράφον, δυστυχῶς, ἱερομόναχον. Δὲν εἶχον δὲ ἀποκλείσει τὸ ἐνδεχόμενον, δοθείσης χρονικῆς εὐκαιρίας, νὰ ἀπαντήσω εἰς αὐτὸν πρὸς σωφρονισμόν του...
3) Ἀδικαιολογήτως, προσεφέρατε σεῖς τὴν στέγην αὐτήν. Ἀδικαιολογήτως, οὐχὶ ὅμως καὶ ἀνεξηγήτως. Ἡ ἐξήγησις εἶναι ὅτι ἐδημοσιεύσατε αὐτὸ τὸ προϊὸν μίας συγκεχυμένης καὶ τεταραγμένης γραφίδος, μετὰ τὴν συγγραφὴν καὶ κυκλοφορίαν τοῦ ἐξ ἑξήκοντα (60) σελίδων κειμένου μου ὑπὸ τὸν τίτλον «ΤΕΡΑΤΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ»... Εἰς αὐτὸ τὸ κείμενον ἀναφέρεται ἡ εἰσαγωγή σας καὶ συνδυάζετε τὴν δημοσίευσιν τῆς ἐπιστολῆς μὲ τὸ «ὁ π. Ἰωάννης, δυστυχῶς, περιέπεσε σὲ πολλὰ σφάλματα». Διὰ νὰ ἐλεγχθοῦν λοιπὸν καὶ νὰ ἀποκαλυφθοῦν τὰ «πολλὰ σφάλματά» μου, ἐπειδὴ σεῖς δὲν εἴχατε τὴν σχετικὴν ἀποδεικτικὴν τῶν σφαλμάτων μου ἐπιχειρηματολογίαν, ἐχρησιμοποιήσατε ξένον κείμενον δυσφημιστικόν, ὑβριστικὸν καὶ συκοφαντικὸν ἐναντίον μου.
4) Ἡ ἐπιστολὴ ὅμως αὐτή... ἐγράφη τὴν 25ην Ἰουνίου 2005, ὡς γράφετε καὶ σεῖς εἰς τὸ εἰσαγωγικὸν σημείωμά σας, καὶ τὸ ἰδικόν μου, ὡς ἄνω, ἐκτενὲς κείμενον φέρει χρονολογίαν 10 Δεκεμβρίου 2005. Κατὰ ποίαν λογικὴν καὶ δημοσιογραφικὴν πρακτικήν, ὁ ἐπιστολογράφος οὗτος ἠδύνατο νὰ κρίνη κείμενόν μου, τὸ ὁποῖον ἐγράφη ἐξ (6) μῆνας ἀργότερον; Ἀντελήφθητε τί ἐπράξατε; Τοιοῦτον προηγούμενον δὲν ὑφίσταται. Τοιοῦτον πάθημα εἶναι ἄγνωστον εἰς τὰ δημοσιογραφικὰ χρονικά.
5) Ἡ ἐπιστολή, τὴν ὁποίαν ἐδημοσιεύσατε... ἀναφέρεται, ρητῶς, εἰς ἐν μόνον κείμενόν μου, εἰς τὴν «ΑΝΟΙΚΤΗΝ ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΙΝ» μου ... (30-5-2005). Τοῦτο πληροφορεῖ ὁ ἴδιος ὁ συντάκτης τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς. Τὸ παρεμβατικὸν αὐτὸ κείμενον εἰς τὸν διάλογον μεταξὺ τοῦ Μητροπολίτου καὶ ἐμοῦ, τὸ ὁποῖον ἐδημοσιοποιήσατε, οὐδὲν οὐσιαστικὸν προσφέρει. Εἰς οὐδὲν συγκεκριμένον σημεῖον τοῦ κειμένου μου ἀναφέρεται. Ἐξ ἄλλου, καὶ ὁ ἐπιστολογράφος ὁμολογεῖ, μὲ παραπαίουσαν καὶ ἀκατανόητον δικαιολογίαν, ὅτι δὲν εἰσέρχεται εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ κειμένου μου. Ἡ πραγματικότης εἶναι ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ ἀντικρούση τὸ κείμενόν μου. Δὲν διέθετεν ἀνατρεπτικὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα...
6) Πολὺ δὲ περισσότερον δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν (ἀπολύτως οὐδεμίαν) ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ μὲ τὸ κείμενόν μου «ΤΕΡΑΤΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ...», τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἐγράφη ἐξ (6) μῆνας ἀργότερον καὶ εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ὁποίου, ὡς παραδόξως γράφετε εἰς ἰδιαιτέραν πρὸς ἐμὲ ἐπιστολήν σας, ἀπαντᾶ ἡ ἐπιστολὴ τὴν ὁποίαν ἐδημοσιεύσατε. Ἀπορῶ, συγκλονίζομαι καὶ ἐξίσταμαι. Ἀνεγνώσατε τὸ κείμενόν μου καὶ ἔχετε βρῇ, ἔστω καὶ ἐν σημεῖον τοῦ κειμένου μου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπαντᾶ ἡ ἐπιστολὴ αὐτή;
7) Ἐρωτῶ καὶ πάλιν• τὸ περιεχόμενον τῆς ἐναντίον μου ἐπιστολῆς, τὴν ὁποίαν ἐδημοσιεύσατε, ποίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν προσπάθειαν διαψεύσεως τῶν ὅσων ἔγραψα; Διαψεύδει κάτι; Τροποποιεῖ κάτι; Ὄχι. Ἀπολύτως ὄχι. Τότε ποῖος ὁ σκοπὸς τῆς δημοσιεύσεώς σας αὐτῆς;
8) Ἀντὶ λοιπὸν νὰ ἀντιμετωπίσητε τὰ ὑπ' ἐμοῦ γραφέντα μὲ πειστικὴν ἐπιχειρηματολογίαν, ἐπελέξατε ὡς ἀπάντησίν σας πρὸς ἐμὲ τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον οὐδαμῶς ἔχει ἀπαντητικὸν χαρακτῆρα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ἕως τὸ τέλος του ἀποτελεῖ ἕνα ἀοριστολογικόν,... λίβελλον ἐναντίον μου.
9) Ἐπαναλαμβάνω, συνεχῶς, ὅτι ὅσα ἔγραψα περὶ τοῦ Σέβ. Μητροπολίτου... προκληθεῖς ὑπ' αὐτοῦ, εἶναι ὅλα ἀληθῆ καὶ στηρίζονται, κυρίως, εἰς γραπτὰ κείμενά του. Οὐδεὶς μὲ διέψευσεν. Μὲ τὴν ἐνέργειάν σας νὰ δημοσιεύσητε τὸ κρινόμενον δυσφημιστικὸν κείμενον ἐναντίον μου, ὡς ἀπάντησίν σας εἰς ὅσα ἔγραψα, ἄνευ οὐδενὸς διαψευστικοῦ στοιχείου καὶ ἐπιχειρήματος, μὲ ἐδικαιώσατε πλήρως... Σεῖς, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, ὁμολογεῖτε ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίλογος εἰς ὅσα ἔγραψα... Τὸ στερούμενον πάσης ἀποδεικτικῆς ἀξίας δημοσίευμά σας ...
10) Μὲ τὸ δημοσίευμά σας αὐτὸ ἐνημερώνετε τοὺς ἀναγνώστας σας καὶ πληροφορεῖτε αὐτοὺς ὅτι εἶναι «σοφιστικὴ καὶ παραπλανητικὴ ἡ ἐπιχειρηματολογία» μου. ...Σᾶς διαψεύδω, κατηγορηματικῶς, ὅτι εἰς τὰ κείμενά μου ἐχρησιμοποίησα «σοφιστικὴ καὶ παραπλανητικὴ ἐπιχειρηματολογία». Ἔχετε τὴν εὐθύνην τῆς ἀποδείξεως αὐτοῦ τοῦ ἰσχυρισμοῦ, τὸν ὁποῖον υἱοθετήσατε καὶ ἐδημοσιεύσατε. Διατὶ ἀοριστολογεῖτε καὶ δὲν παρουσιάζετε, οὔτε ὡς δεῖγμα, μίαν περίπτωσιν τῆς τοιαύτης ἐπιχειρηματολογίας μου; Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι δὲν εὕρετε οὔτε μίαν....
11) Προβάλλετε καὶ ἑπτὰ (7) πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐπαινέσει τὸν Μητροπολίτην. Διατὶ δὲν λαμβάνετε ὑπ' ὄψιν σας τοὺς θερμοὺς ἐπαίνους ὑπὲρ τοῦ Ἡγουμένου π. Σπυρίδωνος Λογοθέτου πλήθους κορυφαίων ἐκπροσώπων τοῦ Μοναχισμοῦ, τοῦ Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας καὶ τῶν ἄλλων πολιτικῶν καὶ δημοτικῶν ἀρχόντων, ὡς περιέχονται εἰς τὸ προαναφερθὲν κείμενόν μου; Ἐπίσης, ὑπὲρ τοῦ Ἡγουμένου ἔχουν ἐκφρασθῇ, ἐγκαρδίως, Πατριάρχαι, Μητροπολῖται, πανεπιστημιακοὶ Καθηγηταὶ καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἐκπρόσωποι τῶν Γραμμάτων καὶ τῆς Ἐπιστήμης. Αἱ ὑπὲρ ἐμοῦ κορυφαῖαι τιμητικαὶ διακρίσεις τῆς Ἐκκλησίας καὶ πολλῶν ἄλλων παραγόντων δὲν ἔχουν ἀξίαν;
12) ... Ἰδοὺ τί γράφει ὁ ἐπιστολογράφος σχετικῶς• «Θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω τὴν ἐμπειρίαν μου ...». Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἑκατοντάδας τοιούτων ἐπιστολῶν δύναμαι νὰ προμηθευθῶ ...
13) Ἀναγράφεται εἰς τὴν εἰσαγωγὴν πρὸ τῆς δημοσιευθείσης ἐπιστολῆς ὅτι «κατὰ δήλωσίν μου εἶμαι δημοσιογράφος». Οὐδέποτε καὶ οὐδαμοῦ ἔδωσα δικαίωμα τοιαύτης ἀμφισβητήσεως... Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἔχω κρατικὸν πτυχίον δημοσιογραφίας. Εἶμαι δὲ καὶ μέλος Δημοσιογραφικῆς Ἑνώσεως, ὡς ἐπιβεβαιοῦται τοῦτο ὑπὸ τοῦ φωτοαντιγράφου τῆς δημοσιογραφικῆς ταυτότητός μου, τὸ ὁποῖον λαμβάνετε.
14) Τέλος, μὲ τοποθετεῖτε «στὸ προθύριδο τῆς αἰωνιότητας». Δὲν ἀνέμενον τήν ... ὑπόδειξιν ... τοῦ ἐπιστολογράφου διὰ νὰ ἔχω τοιαύτην συναίσθησιν εἰς τὰ 75 ἔτη τῆς ἡλικίας μου. Ἐκ νεότητός μου διέρχομαι τὸν βίον μου μὲ «τὴν μνήμην τοῦ θανάτου», ὅπως διδάσκουν οἱ ἅγιοι Πατέρες. Καὶ αὔθις πληροφορῶ... ὅτι ἔχω ἤρεμον τὴν συνείδησίν μου....
Ἀπορῶ πὼς σεῖς ἐπετύχατε νὰ εὑρίσκεσθε μακρὰν ἀπὸ τὸ «προθύριδο τῆς αἰωνιότητος»; Πόθεν καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἐξησφαλίσατε συμβόλαιον μακροβιότητος; Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου «Γρηγορεῖτε οὗν, ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν ἐν ἡ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται» (Μάτθ. κὲ 13) δὲν λέγει τίποτε διά ... τὸν ἐπιστολογράφον;
Ἐν Ἀθήναις τὴ 11η Ἰανουρίου 2006-02-18
Μὲ ἀδελφικὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπην
Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Κ. Διώτης
Μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν παντὸς κανονικοῦ καὶ νομίμου δικαιώματός μου, ἁρμόδιος δικαστικὸς ἐπιμελητὴς παραγγέλλεται νὰ ἐπιδώση νομίμως την παροῦσαν ὅπου ἀπευθύνεται πρὸς γνῶσιν καὶ διὰ τὰς κανονικὰς καὶ νομίμους συνεπείας, ἀντιγράφων αὐτὴν ὁλόκληρον εἰς τὴν ἔκθεσιν ἐπιδόσεώς της.
Ὁ παραγγέλλων».
ΣΧΟΛΙΑ
Ὅταν κάποιος εἰσέρχεται σὲ ἕναν ἄγνωστο χῶρο, ἔχει –ὀφείλει νὰ ἔχη– μιὰ συστολὴ καὶ μιὰ διστακτικότητα, τοὐλάχιστον μέχρι νὰ μάθη αὐτὰ ποὺ κατὰ φυσικὴ αἰτία ἀγνοεῖ. Οἱ συνετοί, βεβαίως, διαθέτουν τὴν συστολὴ αὐτὴ σ' ὅλην τους τὴν ζωή. Ὁ μετ' «ἀδελφικῆς ἀγάπης» ἐξωδίκως «παραγγέλλων» εἰσῆλθε ὄψιμα καὶ γιὰ δικούς του λόγους στὸ ἐκκλησιολογικὸ πρόβλημα ποὺ ὑφίσταται στὴν Μητρόπολή μας. Γι' αὐτὸ καὶ δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἐριστικότητά του περὶ θεμάτων ποὺ κατὰ τὰ ἄλλα ἔχουν πολυσυζητηθῆ στὴν Τοπική μας Ἐκκλησία, ἔχουν κριθῆ ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο καὶ τὴν Ἐκκλησιαστικὴ Δικαιοσύνη καὶ θεωροῦνται αὐτονόητα.
Σχετικὰ μὲ τὸν ἰσχυρισμό του π. Ι. Διώτη ὅτι προκλήθηκε στὸ νὰ ἐπιτεθῇ, ἀντὶ ἄλλου σχολιασμοῦ σημειώνουμε ἐπιγραμματικὰ τὸ ἱστορικὸ τῆς ἐπεμβάσεώς του:
–Τὴν 5η Ἀπριλίου 2005 καὶ ἐν ὄψει τῆς πρώτης Συνεδριάσεως τοῦ Πρωτοβαθμίου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου γιὰ τὴν ὑπόθεση τοῦ Ἱερομ. Σπυρίδωνος Λογοθέτη, ὁ Πρέσβ. Ι. Διώτης μοίρασε στοὺς Συνοδικοὺς Ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς Ἀρχιερεῖς – Δικαστὲς κείμενό του μὲ ἡμερομηνία 3-4-2005, μὲ τὸ ὁποῖο προσπάθησε νὰ ἐπέμβη ἐξωθεσμικὰ στὴν Δίκη ἐξισώνοντας τὸν Μητροπολίτη μὲ τὸν ὑπόδικο καὶ ἀμετανόητο Ἱερομόναχο. Δὲν εἶχε ζητήσει ποτὲ ἐνημέρωση ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη γιὰ τὸ θέμα αὐτό, ἂν καὶ εἶναι δημοσιογράφος.
–Ἀφοῦ μοίρασε τὸ κείμενό του στοὺς Ἀρχιερεῖς, λίγο πρὶν τὴν Συνεδρίαση τὸ ἀπέστειλε μὲ τηλεομοιότυπο στὸν Μητροπολίτη μας. Κατὰ τὰ ἄλλα τὸ αὐτοχαρακτήριζε «εἰρηνοποιὸ» καὶ διαμεσολαβητικό. Ἔτσι, ὅμως, ἀποδείχθηκε ὅτι δὲν τὸν ἐνδιέφερε ἡ μεσολάβηση στὸν Μητροπολίτη μας, ἀλλὰ ὁ ἐπηρεασμὸς τῶν Δικαστῶν καὶ ἡ δημιουργία ἐντυπώσεων.
–Ὁ Μητροπολίτης μᾶς κατόπιν τούτων ἀναγκάσθηκε νὰ ἀπαντήση μὲ τὴν ἀπὸ 7-4-2005 ἐπιστολή του καὶ ἔτσι ἄρχισε ἡ ἀλληλογραφία, ποὺ κατέληξε στὰ «Τέρατα...» τοῦ π. Ι. Διώτη. Αὐτά, γιὰ τὸν ἰσχυρισμὸ τοῦ Πρεσβυτέρου ὅτι «προκλήθηκε» γιὰ νὰ ἐπιτεθῇ.
Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἰσχυρισμό του ὅτι δῆθεν ἡ Ἐφημερίδα μας δὲν εἶχε στοιχεῖα νὰ τὸν ἀντικρούση, πρέπει νὰ σημειώσουμε ὅτι:
Ἡ Ἐφημερίδα μας δὲν θεώρησε ποτὲ σκόπιμο νὰ σχολιάση τὰ γραφόμενα τοῦ π. Ι. Διώτη, γιατί ἁπλούστατα, ὅπως ἀναφέραμε καὶ στὸ προηγούμενο μᾶς σχόλιο, τὰ θέματα ποὺ ἔθιγε ἦταν πολυαπαντημένα, ἦταν ὑλικὸ τῆς Δικογραφίας καὶ κρίνονταν ἤδη ἀπὸ τὸ Συνοδικὸ Δικαστήριο. Ἡ ἀπάντηση στὶς ἐπιστολές του δίδονται ἀπὸ τὶς ἴδιες τὶς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ποὺ ἡ Ἐφημερίδας μας ἔχει δημοσιεύσει. Ὁ π. Ἀντώνιος, γνωρίζοντας τὴν πραγματικότητα αὐτή, ἀρκέσθηκε στὸν σχολιασμὸ τῆς νοοτροπίας τῶν παρεμβάσεων τοῦ π. Ι. Διώτη. Ἀκόμη ἀπάντηση δίνει ὁ ἴδιος στὸν ἑαυτόν του μὲ τὸ ἦθος καὶ τὸ ὕφος τῆς ἔκφρασης του.
Ὡστόσο, γιὰ τὰ τυχὸν «νέα» θέματα ποὺ θίγει, παραπέμπουμε στὸ ἐκ 330 σελίδων βιβλίο τοῦ Ἀρχιμ. Καλλινίκου Γεωργάτου μὲ τίτλο «Πόθεν τὰ τέρατα καὶ σημεῖα; Ἀπάντηση στὸν π. Ἰωάννη Διώτη» ποὺ ἤδη κυκλοφόρησε εἰς ἔλεγχό του. Στὸ βιβλίο αὐτὸ περιλαμβάνονται ἀπαντήσεις ποὺ λάμβανε ὅλον αὐτὸν τὸν καιρὸ ὁ π. Ι. Διώτης ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη μας καὶ ἀπὸ διαφόρους Κληρικούς, ἡ Ἀνασκευὴ τῶν θέσεών του –θέσεων τῆς Μονῆς– καί, βεβαίως, ἡ ἀπάντηση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου (βλ. σέλ. 6 τοῦ παρόντος καθὼς καὶ τὰ περιεχόμενα τοῦ βιβλίου, σέλ. 10).
Τὰ κείμενα αὐτὰ ἀνατρέπουν καὶ τὸν ἰσχυρισμό του π. Ι. Διώτη ὅτι ὅσα ἔγραφε εἶναι ἀληθῆ καὶ ὅτι δὲν τὸν διέψευσε κανείς (!).
Ἡ ἀπάντηση τοῦ π. Ἀντωνίου Φραγκάκη, ἑνὸς καλοῦ κληρικοῦ μὲ ἐκλησιαστικὸ φρόνημα καὶ ἀγάπη γιὰ τὴν ἐκκλησία καὶ τὸν μοναχισμό, στὴν ὡς ἄνω ἐπιστολὴ τοῦ Πρεσβυτέρου περιλαμβάνεται στὸ βιβλίο αὐτό. Γεύση τοῦ λόγου τοῦ π. Ἀντωνίου μποροῦν νὰ λάβουν οἱ ἀναγνῶστες: Ἀρχιμ. π. Ἀντωνίου Φραγκάκη: Ἐπιστολή – παρέμβαση
ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ, ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ - ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ
- Προβολές: 2614